De reis:
Middels Hififorum.nl kwam ik in contact met Cor, die daar regelmatig te vinden is en dan de naam KingCur draagt.  Omdat Cor eigenlijk vrijwel om de hoek woont werd het idee geopperd om bij Cor op bezoek te gaan en natuurlijk te gaan luisteren.  We spraken af dat ik op enig moment wel wat data doorgemaild zou krijgen en dat we dan gezamenlijk tot het plannen van een afspraak zouden komen.  Zo gezegd, zo gedaan.  Omdat ons beider agenda’s nogal conflicteerden werd het uiteindelijk de avond van de dag, waarop onze koningin haar verjaardag placht te vieren te midden van het volk. Inmiddels weten we dat het allemaal zo anders liep.

 Op de afgesproken dag aanvaard ik dan ook de korte reis over het mij zo bekende jaagpad.  En ook al is de reis kort, er is voldoende moois te zien. Ik slinger langs diverse mooie kleine dorpen, die gekenmerkt worden door een kerk in het centrum.  Het zijn de plaatsjes waarvan ik weet dat men er veelal traditiegetrouw op de eerste dag des weeks richting kerke trekt om geestelijk voedsel te ontvangen.  Voor velen een zegen, voor anderen een juk.  Er is me gelukkig weinig tijd gegund me daar het hoofd over te breken want inmiddels ben ik aangeland op het adres waar ik Cor hoop te treffen.  Nog even slaat de twijfel toe en vraag ik me af waar ik eigenlijk de arrogantie weer vandaan haal om straks de ervaringen m.b.t. deze set weer aan het papier toe te vertrouwen. Mijn twijfel zal het gevolg zijn van de twee jaar dat ik dit soort leuke bezoekjes niet meer gedaan heb.

De eerste ontmoeting:
Nadat de bel geklonken heeft duurt het maar een paar seconden voordat de deur geopend wordt door een op het eerste gezicht sportief geklede vijftiger. Nadien blijkt de inschatting van de leeftijd aardig te kloppen. Via de hal betreden we de woonkamer en schud ik eveneens de hand van de betere helft van Cor, die als Els door het leven gaat. We nemen plaats en wat direct opvalt in de zithoek is de ruime opstelling van de speakers.  Els vindt dat het allemaal te ruim staat, hetgeen ik me kan voorstellen. Ik probeer me op dit punt zo neutraal mogelijk op te stellen door de kerk in het midden te laten.

 Wie is Cor en wat is zijn audiogeschiedenis?
Cor geeft aan vooral Bourgondiër te zijn. Dit uitsprekend met een gulle lach en pretogen.  Cor’s wieg heeft in het mooie Limburgse land gestaan. In zijn jonge jaren was er de gebruikelijke muziek in huis, die ten gehore gebracht werd door een buizenradio. Wie kent zo’n ding niet met afstemschaal in het midden, aan weerskanten daarvan draaiknoppen en onder de afstemschaal een rijtje drukknoppen. Dit leverde naar zeggen wel een kolderieke situatie op. Cor probeerde als peuter muntjes te proppen in de radio in de hoop dat er muziek zou klinken. Hetzelfde werd immers gedaan bij de jukebox in het café, waarboven de familie op dat moment woonde. Later kwam het besef dat het drukken op een enkel knopje geluid tot gevolg had. Toen Cor zo’n tien jaar was deed de pick-up in het gezin zijn intrede. Cor’s vader was een liefhebber van country en westernmuziek, wat Cor vandaag de dag ook nog wel leuk vindt. Daarnaast was er natuurlijk ook materiaal van James Last dat gedraaid werd. Plaatjes draaien was natuurlijk een leuke bezigheid en vanaf zijn zestiende begon Cor zelf platen te kopen. Van zijn platencollectie heeft Cor tot op heden nog nooit afstand kunnen doen.  De Technics draaitafel die hij ooit kocht is ook nog steeds in zijn bezit.

Op zijn achttiende was hij rijp voor z’n eerste set. Cor spreekt zelf liever van stereo. Waarvan akte! Cor kocht een Yamahaversterker, B&W speakers en een Technics SL 2000 draaitafel. Na verloop van tijd werd de eerste set opgevolgd door een mini-setje, maar wel weer gecombineerd met de DM 220’s van Bower&Wilkins. 
Cor liet jaren achtereen de muziekdragers hun rondjes draaien, zonder ook maar te denken aan iets anders. Inmiddels studeerde Cor in Nijmegen en ging na zijn studie daar ook werken. Vanaf zijn huidige woonplaats is de stad binnen handbereik en dat gekoppeld aan de mooie omgeving, maakt dat Cor zich hier goed thuis voelt. Sinds enige jaren is hij zelfstandig ondernemer en is professioneel wijnconsultant. Hij geeft o.a. voorlichting, doet proeverijen, beheert wijnkelders voor degene die zelf geen zin heeft dit te doen of er te druk voor is en nog veel meer.

Beschrijving van de plaats van handelen:
Cor en Els wonen inmiddels al weer zo’n tien jaar in hun geschakelde woning.  De woning staat aan een rustige straat.  Iemand die er niets te zoeken heeft zal er niet komen en wie er wel naar toe wil komt vrijwel zeker voor paaltjes te staan. Als je het dan eenmaal gevonden hebt is de indeling van deze nog relatief jonge woonwijk best wel logisch en in mijn optiek een zegen voor de nog spelende jeugd die deze wijk rijk is.

De woning heeft een tuingerichte woonkamer.  De woning is zo’n vijf en een halve meter breed en de totale lengte is elf meter. De inrichting is strak, met hier en daar wat aan de muur.  Op de vloer liggen plavuizen en in de zithoek treffen we een kleed op de vloer aan. Al met al is de ruimte vrij hard, maar dat is in de gemiddelde Nederlandse woning niet anders dan hier.

Alles bij elkaar opgeteld gezelschap waarmee je gezien mag worden.  Later beluisteren we enkele van de hiervoor genoemde stukken.

 Upgraden?
Dat is op dit moment een overbodige vraag.  Cor zit nog volop in het proces van ontdekken, luisteren en genieten. Audiofiel Bourgondisch dus. Indien er in de toekomst ook maar half gedacht wordt aan een upgrade, dan staat de akoestische aanpassing van de ruimte met stip op een op Cor’s wensenlijstje.

En, hoe klinkt nu de set?
Bij sommige cd’s liet de set zich niet van z’n beste kant zien.  Met name Willy DeVille was vlak en rommelig.  We draaiden op redelijk niveau en dan geef je al snel de harde ruimte de schuld van een weinig doortekend geluidsbeeld.  Het was vaag, stroperig, weinig detail en weinig tot de verbeelding sprekend.  Dat effect deed  zich die avond nog een paar maal voor maar er ontstond voor wat mij betreft wel een beeld waaraan ’t lag.  Je zou kunnen denken dat op een te luid geluidsniveau zich zoiets voordoet, maar we hebben ook best complexe dynamische opnames beluisterd op een tandje meer, waarbij zich dat eerder genoemde effect zich niet voordeed.
Le Sacre du Printemps bevestigde dit, maar ook de oude opnames uit de jaren vijftig klonken als nieuw en verantwoord muzikaal.  De zeurpiet zal vallen over de ruis, ik echter niet omdat ik dat gewend ben te horen als ik bijvoorbeeld de opnames uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw beluister van Virgil Fox. Uiteindelijk was mijn constatering dat de opname toch bepalend is en dat er, ondanks de harde ruimte, toch best op bovengemiddeld niveau gedraaid kan worden. 

 De set klinkt goed en smaakt naar meer, zoals ik dat gevoel ook altijd heb bij goede wijn, een lekker koel biertje of een avond met een prachtige vrouw. Het hoog is in voldoende mate aanwezig, zonder schreeuwerigheid of scherp randje.  Sommigen hebben opmerkingen over onvoldoende aansluiting tussen laag en midden.  Ik kan helaas dat verhaal niet bevestigen om de doodeenvoudige reden dat het me niet is opgevallen en dus niet zo ervaren heb.  Het laag heeft voldoende fundament en ik heb in mijn beleving niet iets gemist tijdens bijvoorbeeld het orgelspel. Het enige nadeel wat je in zou kunnen brengen m.b.t. de speaker is dat je er geen bloempot of vaas op kunt zetten.  Ik zou zeggen: “Gelukkig maar!”

Cor heeft wat mij betreft een prachtige keuze gemaakt waarbij het uiteindelijke muziekgenot de doorslaggevende factor is geweest.  Dat is m.i. dan ook helemaal gelukt.  En laten we eerlijk zijn, de opnames die niet laten horen waartoe de set instaat is zou ik gewoon blijven draaien.  Het beeld en gevoel dat je erbij hebt is uiteindelijk toch de motivatie om ook die muziek te gaan beluisteren.  Maar goed, als het samenvalt, muziek van hoge kwaliteit en een goede weergave van dat geheel, dan is dat natuurlijk wel het mooist. Met betrekking tot het plezier beleven aan het beluisteren van muziek is het hier helemaal in orde!

Rest mij nog Els en Cor te bedanken, dat ze mij in de gelegenheid stelden de set te beluisteren. Dat geschiedde onder het genot van de juiste vloeistoffen en de begeleidende altijd lekkere stroopwafel.  Dat alles mocht bijdragen aan het gelukzalige gevoel dat me ten deel viel tijdens de terugreis.

Nogmaals dank en groet,
Hififreak