|
Gisteren
maakte ik een klein rondje in Nederland - vierwielers kijken in ‘t
midden des lands, en toen door naar Hififreak.
Na een hartelijke welkom door de Freak zijn levensgezellin en hun drie
viervoeters volgde de koffie aan de stamtafel en even later een bezoek
aan ‘den grot’.
Eerst liet Hififreak mij Oscar Peterson Trio horen op de ‘minizuiltjes’,
het zelfbouwproject dat door Hififreak is aangekocht voor een bedrag
waar je je werkelijk geen buil aan kunt vallen. De uiterlijke staat
vraagt nog om aanvullende werkzaamheden, maar de ziel van het geheel zet
een verrassend schoon plaatje neer met een klein podium waarop elke lid
van het trio zo zijn eigen plaats heeft in het beeld. Ook van een door
mij meegebrachte orgel CD klinkt de muziek alleszins redelijk. Wie krap
behuisd is en met een heel klein budget zich een set moet zien te
verwerven, is dit beslist een uitdagend product. Ik ging in mijn
verbeelding weer terug naar mijn studententijd dat elke CD al een gat
sloeg in de prívé-begroting en mijn woonkamer 3x3,5 meter besloeg. Als
startset had ik er uitstekend mee kunnen leven. (toenmalig was ik heel
tevreden met de geïntegreerde amp Nikko NA700MkII en de daaraan gehangen
B&O S45).
Toen maar eens de stoelen omgedraaid. Daar staan een paar actief
aangestuurde ADAM’ s. Ik heb een tijdje naar mogen luisteren. Veel
spectakel, vooral in elektronische muziek, maar ‘muzikaal’ vind ik het
niet. Het pakt mij niet omdat ik teveel mis, vooral als we eenmaal
‘Folia’ oude muziek luisteren…
Alles wat er in zo’n opname gebeurt komt er uitermate gedetailleerd uit,
maar het mist natuurlijkheid. Het is mij teveel reproductie. Dat dit
-zoveel mooier, rijker en schoner kan worden weergegeven bewijst de
set-up met de passieve monitor en vloerstaande luidsprekers van ADAM
waarbij een grote Bryston de eindversterking verzorgd. Nu verschijnt er
ook een driedimensionale ruimte - en zeker met de vloerstaande Pencil’s
kunnen we bijgeluiden uit de omgeving van de opname op heel natuurlijke
manier opmerken: de mussen die buiten hun getjilp aan de opname hebben
toegevoegd.
Dat is maar een detail, veel belangrijker is de harmonische rijkdom van
de vele instrumenten die in het stuk om en om opklinken. Met name de
klavecimbel blijkt ineens een \prachtige gloed van boventonen te hebben
en een prachtige
diepe body. Mooi is ook hoe elk instrument in de ruimte is te
lokaliseren en tegelijk opgenomen is in de akoestiek van
het geheel. Hier begint het echte muzikale genieten - waarbij de set
zichzelf als het ware wegcijfert.
Nu realiseer ik me temeer hoe ‘stresserig‘ die actieve ADAMs mij
voorkwamen.
De monitor uitgave van de ADAM’s zetten een wat minder groots beeld
neer,
maar harmonisch is het net zo fraai als de Pencil’s.
Als ik dagelijks muziek zou beluisteren in ‘den grot’ dan zou ik dat
doen met de Pencil’s en de Bryston / NS combi
zoals Hififreak het mij liet horen. Daar zou ik veel beter mee kunnen
leven met mijn voorkeur voor akoestische muziek dan met de actief
aangestuurde ADAM's.
Hififreak, bedankt voor jullie gastvrije onthaal en de uitstekende
verzorging van de inwendige mens,
waarmee absoluut werd voorkomen dat ik met een hongerig gevoel naar een
avond-BBQ ging. Daar werd ik overigens onthaald op hell of a noise, een
krijsende PA-set; maar geen nood - ik had mijn Oropax meegenomen en
daarmee
heb ik zeker 30 dB weg gefilterd van de elektronische kwelling. Wat me
opviel dat ik juist zo mensen beter kon
verstaan die in dit alles ‘krijsend’ dicht bij mijn oor nog iets van een
gesprek met mij trachtten te voeren. Zelf doe ik daar mijn best niet
voor - naast een enkele zinnetje blijft het verder bij een vriendelijk
knikken, een gesuggereerd hummen, schouders ophalen en opgetrokken
wenkbrauwen als ik wil uitdrukken dat ik dit of dat ook niet weet…, maar
verder spaar ik mijn stem. Ik mijd zulke feestjes als de pest, maar soms
moet je erbij zijn om sociale reden of zo.
Mijn lief en ik maakten het niet te laat - dus rond 23:00 stonden we
weer buiten; pas toen heb ik de oropax weer uit mijn gehoorgangen
gehaald en fietsten we vervolgens in een prachtig stille, koude en en
door maanlicht verlichte avond naar huis. Zonder oor-tuiten en zonder
zere keel. En zo heb ik in ieder geval gegarandeerd dat ik thuis weer
verder
kan met genieten van echte muziek en schone klank en van al dat moois
niets hoef te missen.
En ook nog eens overwegen of ik toch geen aandelen Schoonenberg
gehoorapparaten zou kunnen kopen…. |
